Η μεταιχμιακή διαταραχή προσωπικότητας[1] είναι ένας υπότυπος των διαταραχών προσωπικότητας. Τα άτομα με ΜΔΠ χαρακτηρίζονται από ασυνήθιστα επίπεδα αστάθειας στη διάθεση, στο συναίσθημα, στη συμπεριφορά και στην εικόνα εαυτού, καθώς και από χαοτικές σχέσεις με το αντικείμενο. Βρίσκονται στο μεταίχμιο νεύρωσης και ψύχωσης και εκδηλώνουν παρορμητικότητα, αυτοκτονικές πράξεις, αυτοακρωτηριασμούς, προβλήματα ταυτότητας και αισθήματα κενού και ανίας. Ο αυτοτραυματισμός είναι ένα έκδηλο σύμπτωμα, ενώ οι ενέργειες για απόπειρα ή ολοκληρωμένη αυτοκτονία είναι πιθανές, ειδικότερα σε περιπτώσεις χωρίς προηγούμενη φροντίδα και αποτελεσματική θεραπεία (Flood, 1999). Η διαταραχή μπορεί να έχει επιπτώσεις σε πολλές όψεις της ζωής του ατόμου, κάτι που συνεπάγεται δυσκολίες στη διατήρηση σχέσεων στη δουλειά, στο σπίτι και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Ωστόσο, αποτελεί μια νέα ψυχιατρική διάγνωση, καθώς συμπεριλήφθη επίσημα στο DSM το 1980.

[1] Χρησιμοποιούνται επίσης οι όροι: «οριακή διαταραχή προσωπικότητας» και «μεθοριακή διαταραχή της προσωπικότητας», ως μετάφραση του αγγλικού όρου «borderline personality disorder» (BPD).

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων